Aggeris | Advocaatje slagroom of een Schrobblaartje?
Aggeris biedt flexibele, professionele zorg en dienstverlening op maat aan, voor niet-medische diensten.
aggeris, aggeris begeleiding op maat, begeleiding op maat, huishoudelijke hulp beek en donk, huishoudelijke hulp gemert, huishoudelijke hulp eindhoven, ouderen hulp eindhoven, senioren hulp eindhoven, senioren hulp helmond, ouderen hulp helmond, huishoudelijke hulp mariahout, zorg aan huis beek en donk, zorg aan huis eindhoven, zorg aan huis gemert, zorg aan huis helmond, zorg ouderen helmond, thuisbegeleiding eindhoven, thuisbegeleiding helmond, persoonlijke begeleiding helmond, persoonlijke begeleiding gemert, persoonlijke begeleiding aarle rixtel, persoonlijke begeleiding beek en donk, bewegingsbegeleiding ouderen, bewegingsbegeleiding eindhoven ouderen, senioren comfort eindhoven, senioren hulp aan huis, beek en donk, gemert, mariahout, helmond, eindhoven, lieshout, veghel, zelfstandig wonen ouderen, hulp in huis, hulp in huis senioren
16230
single,single-post,postid-16230,single-format-standard,ajax_fade,page_not_loaded,boxed,,qode-title-hidden,qode-child-theme-ver-1.0.0,qode-theme-ver-7.5,wpb-js-composer js-comp-ver-4.5.3,vc_responsive
advocaatje

07 mrt Advocaatje slagroom of een Schrobblaartje?

Half december jl. ben ik in mijn dorp naar verzorgingstehuis De Regt gegaan. Ik wilde graag een x-aantal cadeaubonnen schenken aan diegene die alleen zouden zijn met kerst en die ik op deze wijze een extraatje gunde oftewel een hart onder de riem steken. Mijn kerstgedachte.

Jammer genoeg was de locatiemanager nergens te vinden. Ik kreeg zijn 06 en sprak zijn voicemail in. Later die dag nogmaals.

 

Na de kerst werd ik dan toch teruggebeld. Tja, de kerst was nu voorbij…. Ja, en? Dan kan het nu toch ook nog wel, was mijn reactie. Meneer gaf aan alsnog met een lijstje met namen te komen. Hij werkte hier zelf pas net en kende nog niet alle bewoners persoonlijk. De volgende dag zou hij me terugbellen. Maar hij belde niet terug. Zo vasthoudend als ik kan zijn, klom ik weer in de telefoon. Hij was er nog mee bezig. Had de juiste mensen nog niet gesproken. Hij zou me de dag erna bellen. Ik kreeg de indruk dat ik toch ook wel een beetje als lastig werd ervaren. Er belde dan ook niemand meer.

 

Na een week of zo heb ik gemaild. Dan staat zo’n ‘vervelende’ e-mail toch je in je mailbox en uit fatsoen moet je er dan toch iets mee. Een letterlijke zin hierin was: ‘U gunt deze mensen toch ook wel een lichtpuntje, wat blijdschap of een helpende hand in hun specifieke situatie? Ik wel!’

Zo’n 10 dagen later werd ik warempel gebeld. Een kort gesprek. Ze konden er niet aan beginnen om bepaalde bewoners wel iets te geven en andere niet. Daar kwam onenigheid over tussen de bewoners onderling. Mijn inziens kan je hier van alles voor bedenken, maar de boodschap was duidelijk. Nee!

 

Nog geen 3 minuten later werd ik weer gebeld. Mijn gebaar was toch wel heel mooi en hij had een voorstel om voor alle bewoners iets te doen. Dan kon iedereen ervan profiteren als ze ervoor zouden kiezen. Ik heb direct een afspraak gemaakt. Toch?

Tijdens deze afspraak werd al snel gestuurd richting het organiseren van een verwenmiddag. Ik heb hierin toegestemd, omdat ik graag iets wilde doen voor de senioren van De Regt, ook al ging het dan om dingen waarin ik niet direct gespecialiseerd ben.

Aansluitend heb ik mijn creativiteit erop  losgelaten, een voorstel gemaakt, mensen ingeschakeld en al kosten in het vooruit gemaakt.

Twee weken terug had ik de vervolgafspraak. Ik had een verwenmiddag bedacht, zowel voor vrouwen als mannen: van nagels lakken tot bloemschikken, een mannen activiteit, appeltaart, een advocaatje slagroom of een schrobbelaar. Mijn voorstel werd min of meer direct van tafel geveegd. Het ging om een verwenmiddag alleen voor vrouwen, met nagellak, handmassage, make-up, kaarsjes, muziekje en zacht licht. En zouden hooguit enkele dames op af komen. Maar op goede vrijdag plan ik een bloemschikmiddag voor je in. En dat advocaatje en die schrobblaar kan mooi na het middageten. Zijn maar zo’n 50 personen! Ik was enigszins overdonderd, want dat was niet de bedoeling. Desondanks heb ik wel een paar cadeaubonnen achtergelaten voor de Bingo.

 

Gisteren ontving ik een mailtje dat de afspraak, ‘verwenmiddag’ niet doorgaat. Meneer kan niemand voor de make-up vinden, zijn aandeel in het geheel. Of ik hiervan opkijk? Nou, nee, eerlijk gezegd.

Het bloemschikken heb ik vervolgens afgezegd. Niet omdat ik het niet wil doen, maar ik voel dat er van me geprofiteerd wordt en daar pas ik voor. Ik meerdere middagen organiseren, alles bekostigen en iemand anders met de eer gaan strijken. Dat was niet de afspraak en de insteek.

 

Wat denk je dat hierachter zit? Iets of niets, of zie ik dingen die er niet zijn? Mijn gevoel zegt me wel ‘iets’ en dat gevoel heeft me nog nooit in de steek gelaten.

 

Liefs, Ingrid